Jim Cox van Proofpoint: ‘Werk aan de winkel voor de Nederlandse CISO’

24 juni 2020

Onlangs presen­teerde Proof­point, een Ameri­kaanse cyber­be­vei­liger, onderzoek naar cyber­aan­vallen in Nederland. Voor het onderzoek zijn honderd­vijftig CISO’s en CSO’s bij orga­ni­sa­ties in Nederland met twee­hon­derd of meer werk­ne­mers onder­vraagd. Reden voor ons om in gesprek te gaan met Jim Cox, Area Vice President voor de Benelux bij Proofpoint. 

Meestvoorkomende aanvallen

Jim Cox werkt inmiddels achttien maanden in Nederland en ziet duidelijk een verschui­ving plaats­vinden binnen het cyber­land­schap: “De grote meer­der­heid van de Neder­landse orga­ni­sa­ties (72%) had de afgelopen twaalf maanden te maken met minstens één cyber­aanval. Opvallend is dat van de zeven meest gerap­por­teerde soorten cyber­aan­vallen, de top zes allemaal betrek­king had op mensen. Een aantal jaren geleden was dit anders. Cyber­cri­mi­nelen richten zich steeds meer op personen in plaats van op de infrastructuur.”

De meest­voor­ko­mende cyber­aan­vallen zijn insider threats (38%), gevolgd door aanvallen op cloud-accounts zoals Office 365 of G Suite (32%). Daarom is het volgens Cox extra pijnlijk dat CISO’s zich niet helemaal bewust zijn van de risico’s die hun mede­wer­kers lopen: “Waar ik mij het meest over heb verbaasd, is dat 50% van de onder­vraagde CISO’s denkt dat hun mede­wer­kers hun orga­ni­sa­ties niet kwetsbaar maken. Maar praktisch alle cyber­aan­vallen zijn op mensen gericht, hoe kunnen je mede­wer­kers je orga­ni­satie dan niet kwetsbaar maken?” De reden hiervoor heeft te maken met een gebrek aan educatie op het gebied van cyber­se­cu­rity, stelt Cox: “De functie CISO is relatief nieuw en er zijn nog niet genoeg cursussen en oplei­dingen om mensen goed voor te bereiden op deze verant­woor­de­lijk­heid. De meeste huidige CISO’s zijn in deze positie gegroeid en hadden deze functie vijftien jaar geleden niet voor ogen.”

Maar niet alleen CISO’s ontbreekt het aan de juiste opleiding en training. Uit het onderzoek komt naar voren dat slechts 11% van de werk­ne­mers drie keer of vaker per jaar wordt getraind. Bij Proof­point staat het trainen van werk­ne­mers hoog in het vaandel. De manier van training is echter cruciaal, zegt Cox: “De focus van de training moet liggen op het menselijk aspect, wij noemen dat de mens­ge­richte aanpak van cyber­se­cu­rity. Veel bedrijven denken dat cyber­cri­mi­nelen zich richten op het hoger mana­ge­ment, de VIPs. In werke­lijk­heid concen­treren zij zich op relatief kwetsbare mensen die toegang hebben tot gevoelige gegevens of geld. We noemen hen de VAPs (Very Attacked People). Deze mensen moet je heel gericht trainen om ze te leren hoe zij zich tegen aanvallen kunnen weren. Zij zullen ook vaker training nodig hebben dan andere werknemers.”

Grote verschillen

Proof­point heeft verge­lijk­baar onderzoek gedaan in Zweden en de Verenigde Arabische Emiraten (VAE). Gevraagd naar de verschillen merkt Cox op dat “de resul­taten sterk verschillen”. Zo blijken er in Zweden minder orga­ni­sa­ties het slacht­offer geweest te zijn van minstens één cyber­aanval (59%), terwijl dit percen­tage in de VAE juist weer iets hoger ligt (82%). Ook passen cyber­cri­mi­nelen volgens onderzoek hun aanvallen aan, afhan­ke­lijk van het land waarin zij opereren. Cox bevestigt dit: “Absoluut, in Zweden en de VAE heb je andere onder­werpen die het nieuws domineren dan hier in Nederland. Ik geef je twee voor­beelden. Het Rijks­mu­seum Twente werd opgelicht doordat deze instel­ling zijn bevei­li­ging niet op orde had. Cyber­cri­mi­nelen konden het domein vervalsen en wisten zo 2,66 miljoen euro buit te maken. Andere orga­ni­sa­ties in Nederland zijn hiervoor ook vatbaar. Uit een check bij dertien bedrijven uit de AEX bleek dat slechts vijf van hen zich beschermd hadden tegen dit soort spoofing.”

Er is dus genoeg werk aan de winkel voor Neder­landse CISO’s. “Gelukkig weten CISO’s dit en zijn ze gemo­ti­veerd om hier iets aan te doen”, aldus Cox. “De problemen liggen bij de raad van bestuur, de leden daarvan moeten meer overtuigd raken van het belang van cyber­se­cu­rity. Als ik één boodschap kan meegeven aan orga­ni­sa­ties in Nederland, is het dat cyber­se­cu­rity een bestuurs­kwestie is. Als dit niet verandert, zullen de resul­taten zich op een negatieve manier ontwik­kelen. Cyber­cri­mi­nelen ontwik­kelen zich continu en zullen echt niet op het bestuur wachten om aan te vallen.”

Hieronder enkele opval­lende resul­taten uit het onderzoek.

Pin It on Pinterest

Share This