Als een virus de hiaten van de digitale transformatie blootlegt

De voorbije maanden heeft een virus ons in de ban gehouden. Nog steeds eigenlijk en het is geen compu­ter­virus. Covid-19 zorgde ervoor dat veel bedrijven hun digitale trans­for­matie hals­overkop hebben ingezet of versneld. Zonder rekening te houden met de hiaten. 

Onaf­han­ke­lijk van de grootte van een bedrijf draait digitale trans­for­matie rond één ding: snelheid. Snelheid is vandaag van groot econo­misch belang. De go-to-market is spec­ta­cu­lair verkort en iedereen wil als eerste op de markt komen met een nieuwe feature of product. 

Want dat betekent nieuwe klanten en zeker met recurring inkomsten uit een abon­ne­ments­model is dat nog crucialer. Dus hoera voor de versnelde digi­ta­li­se­ring die Covid-19 heeft ingezet. Maar snelheid is niet altijd goed. Zeker tijdens deze pandemie. 

Hiaat 1: Such a bad experience never again

Covid-19 is een uitge­lezen kans voor hackers en cyber­cri­mi­nelen op zoek naar de zwakste schakel. Dus snel snel is zeker niet goed op vlak van cyber­se­cu­rity. Toch wordt het veilig­heids­as­pect nog te vaak en onterecht gezien als een vertra­gende factor. Maar hoe meer tijd je bij de bouw van de app in cyber­se­cu­rity steekt, hoe meer tijd je uitein­de­lijk wint. Dit lijkt op het eerste zicht het ontwik­kel­proces te verlengen, maar op het einde van de rit heb je wel een veilige app die niet alleen goed werkt maar ook de juiste user expe­rience biedt. Hou je daar geen rekening mee, als je live gaat en de app rammelt, dan mag het volledige design­proces herbeginnen. 

Daarnaast is er de repu­ta­tie­schade. Eén slechte ervaring en de klant is voorgoed weg. Such a bad expe­rience never again, heet dat.

Hiaat 2: de backend is een Vlaamse koterij

Digitale trans­for­matie lijkt eenvoudig. In een paar klikken kan je via diverse apps een standaard webshop opzetten. Iets wat we de voorbije weken veel zagen, was verkoop via sociale media. Maar er werd vergeten dat de back­of­fice – tot logistiek toe – moet kunnen volgen. Vaak werken bedrijven, ook middel­grote en grote, met verschil­lende systemen voor bijvoor­beeld ERP. Je kan het nog het best verge­lijken met de Vlaamse koterij: eerst een stal, daarbij een schuurtje voor de fietsen, een afdak voor de hout­stapel en nog een tuinhuis. Dat krijg je nadien ook niet in één stijl. 

Hetzelfde geldt voor de backend. Zeg maar de systemen die alle software draaiend houdt.

Gewoon een digitale schil over­gooien helpt niet. Dat is niet in 1, 2, 3 opgelost. Zo’n proces duurt 1 tot 2 jaar om alles recht te trekken. En het begint intrin­siek met data­kwa­li­fi­catie: welke data zijn belang­rijk en wie krijgt toegang tot welke data? Track & trace dus.

Qua bedrijfs­net­werk heb je dan weer wel het voordeel dat je vandaag hiermee vrij snel je cyber­se­cu­rity kan aanscherpen. Door onder meer het netwerk slimmer te segmen­teren, en de func­ti­o­nele confi­gu­ratie van bijvoor­beeld je firewalls en access control volgens de regels van de kunst in te richten. 

Hiaat 3: de thuiswerker

Thuis­werken was voor veel bedrijven een oplossing om hun business conti­nuity te verze­keren. Maar door iedereen plots van thuis te laten werken stoten bedrijven qua cyber­se­cu­rity op tech­ni­sche en mense­lijke bott­le­necks. Enerzijds hebben ze geen controle over het thuis­net­werk (wifi), de bevei­li­ging van de toestellen (zeker bij wie op een privé­com­puter werkt) of het gebruik van de toestellen (gebruiken de kinderen de laptop, mag je spel­le­tjes op de bedrijf­s­laptop down­lo­aden…). Ander­zijds botst men steevast op de limieten van het bedrijfs­net­werk. Te weinig band­breedte, onvol­doende licenties, om er een paar op te noemen.

Bovendien is er vaak geen policy – of hij is niet aangepast aan de huidige manier van werken, én is er bovendien geen controle op het naleven van deze policy. De combi­natie van boven­staande factoren kan leiden tot dataverlies. 

Misschien nog belang­rijker is de opvoeding van de thuis­werker. Al jaren wordt er syste­ma­tisch te weinig geïn­ves­teerd in awareness. Hoelang is het bijvoor­beeld al geleden dat in jouw orga­ni­satie een phishing test heeft plaats­ge­vonden? En was dat een algemene mail of was die echt doel­ge­richt per afdeling? Of dat je een training moest volgen?

Het is een kwestie van opvoeden en herhalen, want de macht van de gewoonte is sterk: we sturen nog heel veel docu­menten als bijlage in een mail. Waarom géén link die verwijst naar een bevei­ligde plek waar je het document kan downloaden? 

En als je tech­no­logie aankoopt en imple­men­teert, vergeet deze dan niet te commu­ni­ceren met je mede­wer­kers. Hoog tijd dat we de mede­wer­kers beschouwen als onze laatste verde­di­gings­linie in de strijd tegen cybercriminaliteit.

Digitale trans­for­matie en cyber­se­cu­rity goed imple­men­teren, is de hiaten opsporen, aanpakken en opvolgen. Net als bij het coro­na­virus: testen, isoleren en tracen. En herhalen.