Ransomware blijft een groot cyberrisico voor bedrijven, maar nieuwe dreigingen duiken op

28 oktober 2022

Ransom­ware blijft het grootste cyber­ri­sico voor orga­ni­sa­ties wereld­wijd, terwijl inci­denten met het compro­mit­teren van zakelijke e‑mailadressen in het ‘deep fake’-tijdperk verder zullen toenemen. Tege­lij­ker­tijd zijn de oorlog in Oekraïne en de meer algemene geopo­li­tieke span­ningen een grote zorg, omdat de vijan­de­lijk­heden kunnen overslaan naar de cyber­ruimte en gerichte aanvallen kunnen veroor­zaken tegen bedrijven, infra­struc­tuur of toele­ve­rings­ke­tens, aldus een nieuw rapport van Allianz Global Corporate & Specialty (AGCS). 

Het jaar­lijkse overzicht van het cyber­ri­si­co­land­schap van de verze­ke­raar benadrukt ook de opkomende bedrei­gingen door de toene­mende afhan­ke­lijk­heid van cloud­dien­sten, een zich ontwik­ke­lend aanspra­ke­lijk­heids­land­schap voor derden dat tot hogere vergoe­dingen en boetes leidt, evenals de impact van het tekort aan profes­si­o­nals in cyber­be­vei­li­ging. Derge­lijke mogelijke kwets­baar­heden betekenen dat de veer­kracht van bedrijven op het gebied van cyber­be­vei­li­ging momenteel door meer partijen dan ooit tevoren wordt onder­zocht, waaronder wereld­wijde inves­teer­ders, wat betekent dat veel bedrijven het nu beschouwen als hun grootste zorg voor milieu‑, sociale en governancerisico’s (ESG), aldus het rapport. 

“Het cyber­ri­si­co­land­schap laat geen ruimte om op zijn lauweren te rusten. Ransom­ware en phis­hing­aan­vallen zijn onver­min­derd actief en bovendien is er het voor­uit­zicht van een hybride cyberoorlog,” zegt Scott Sayce, Global Head of Cyber bij AGCS en Group Head van het Cyber Center of Compe­tence. “De meeste bedrijven zullen een cyber­drei­ging niet weten te ontkomen. Het is echter duidelijk dat orga­ni­sa­ties met een goede cyber­vol­was­sen­heid beter zijn opge­wassen tegen inci­denten. Zelfs wanneer ze worden aange­vallen, zijn de verliezen doorgaans minder ernstig dankzij geves­tigde iden­ti­fi­catie- en responsmechanismen. 

“Hoewel wij goede voor­uit­gang zien, blijkt uit onze ervaring ook dat veel bedrijven hun cyber­con­troles nog moeten versterken, met name rond IT-bevei­li­gings­trai­ningen, een betere netwerk­seg­men­tatie voor kritieke omge­vingen en plannen voor de reactie op cybe­rin­ci­denten en bevei­li­gings­g­over­nance. Als cyber­ver­ze­ke­raar zijn wij bereid om verder te gaan dan pure risico-over­dracht door klanten te helpen zich aan te passen aan een veran­de­rend risi­co­land­schap en het verhogen van hun beschermingsniveau.” 

Over de hele wereld blijft de frequentie van ransom­ware-aanvallen hoog, evenals de daarmee samen­han­gende scha­de­kosten. In 2021 was er een record­aantal van 623 miljoen aanvallen, het dubbele van 2020.  Hoewel in de eerste helft van 2022 de frequentie met 23% wereld­wijd vermin­derde, overtreft het totaal tot nu toe nog steeds dat van heel 2017, 2018 en 2019, terwijl Europa in deze periode het aantal aanvallen zag toenemen. Ransom­ware zal in 2023 wereld­wijd naar verwach­ting $ 30 miljard  schade veroor­zaken in orga­ni­sa­ties. Vanuit het perspec­tief van AGCS, was de waarde van ransom­ware-claims waarbij het bedrijf samen met andere verze­ke­raars betrokken was, goed voor ruim 50% van alle cyber­claim­kosten in 2020 en 2021.

Dubbele en driedubbele afpersing nu de norm 

“De kosten van ransom­w­are­aan­vallen zijn gestegen, omdat crimi­nelen zich op grotere bedrijven, kritieke infra­struc­tuur en toele­ve­rings­ke­tens hebben gericht.  Crimi­nelen hebben hun tactiek aange­scherpt om meer geld af te persen,” legt Sayce uit. “Dubbele en drie­dub­bele afper­sings­aan­vallen zijn nu de norm. Naast de versleu­te­ling van systemen, worden gevoelige gegevens steeds vaker gestolen en gebruikt als chan­ta­ge­middel voor de afpersing van zaken­part­ners, leve­ran­ciers of klanten.” Ransom­ware zal waar­schijn­lijk een belang­rijke dreiging blijven voor bedrijven, als gevolg van de toene­mende verfij­ning van crimi­nelen en de stijgende inflatie, die tot hogere kosten van IT- en cyber­be­vei­li­gings­spe­ci­a­listen leidt. 

Steeds vaker zijn kleinere en middel­grote bedrijven, die vaak niet over de nodige contro­le­mo­ge­lijk­heden en middelen beschikken om in cyber­be­vei­li­ging te inves­teren, het doelwit van crimi­nelen, terwijl grotere bedrijven meer in bevei­li­ging inves­teren. Daarnaast gebruiken crimi­nelen een breed scala aan inti­mi­da­tie­tech­nieken, passen ze hun losgeld­eisen aan speci­fieke bedrijven aan en maken ze gebruik van deskun­dige onder­han­de­laars om de opbrengst te maximaliseren. 

Geavanceerde oplichting

Het aantal BEC-aanvallen (Business Email Compro­mit­ting) blijft toenemen, mede dankzij de toene­mende digi­ta­li­se­ring en beschik­baar­heid van gegevens, de verschui­ving naar thuis­werken en, in toene­mende mate, ‘deep fake’-technologie en virtuele confe­ren­ties. BEC-aanvalllen brachten tussen 2016 en 2021 wereld­wijd in totaal $ 43 miljard schade aan volgens de FBI, met een piek van 65% in oplich­ting tussen juli 2019 en december 2021. Aanvallen worden steeds geavan­ceerder en gerichter, doordat crimi­nelen nu virtuele verga­der­plat­forms gebruiken om werk­ne­mers te misleiden om geld over te maken of gevoelige infor­matie te delen. Deze aanvallen worden steeds vaker mogelijk gemaakt door kunst­ma­tige intel­li­gentie die ‘deep fake’-audio of ‑video’s mogelijk maakt die senior leiding­ge­venden nabootsen. Vorig jaar deed een bank­me­de­werker uit de Verenigde Arabische Emiraten een over­boe­king van $ 35 miljoen nadat hij was misleid door de gekloonde stem van een bedrijfs­leider.

De dreiging van cyberoorlog 

De oorlog in Oekraïne en de bredere geopo­li­tieke span­ningen vormen een belang­rijke factor die het landschap van cyber­drei­gingen verandert, aangezien hierdoor het risico toeneemt op spionage, sabotage en scha­de­lijke cyber­aan­vallen tegen bedrijven die banden hebben met Rusland en Oekraïne, maar ook tegen bond­ge­noten en bedrijven in buur­landen. Door de staat gespon­sorde cyber­ac­ties kunnen mogelijk gericht zijn op kritieke infra­struc­tuur, toele­ve­rings­ke­tens of bedrijven. “Voor­alsnog heeft de oorlog tussen Rusland en Oekraïne niet geleid tot een opval­lende toename van cyber­ver­ze­ke­rings­claims, maar het wijst wel op een mogelijk verhoogd risico van natie­staten,” legt Sayce uit. Hoewel oorlogs­daden doorgaans zijn uitge­sloten van tradi­ti­o­nele verze­ke­rings­pro­ducten, heeft het risico op een hybride cyberoorlog de inspan­ningen op de verze­ke­rings­markt versneld om de kwestie van oorlog en door staten gesteunde cyber­aan­vallen in formu­le­ringen op te nemen en klanten duide­lijk­heid over de dekking te verschaffen.

AGCS-experts iden­ti­fi­ceren een aantal andere trends in het Cyber: The changing threat landscape rapport, zoals:

  • Hackers richten zich op kwetsbare toele­ve­rings­ke­tens: Aanvallen in de toele­ve­rings­keten, of het nu gaat om kritieke infra­struc­tuur zoals de Colonial Pipeline of op cloud­ser­vices, zijn een aanzien­lijk risico gebleken. Ransom­wa­re­cri­mi­nelen gebruiken in toene­mende mate de dreiging van versto­ring om bedrijven onder druk te zetten om losgeld te betalen, waarbij met name produc­tie­be­drijven kwetsbaar zijn.
  • Cloud-outsour­cing Bedrijven blijven hun diensten en gege­vens­op­slag naar de cloud verplaatsen, ondanks de groeiende bezorgd­heid over bevei­li­ging en risi­co­ag­gre­gatie. Door te vertrouwen op een klein aantal providers voor cloud­dien­sten of cyber­se­cu­rity creëert de samen­le­ving grote concen­tra­ties rond een paar single points of failure. Het is een veel­voor­ko­mende misvat­ting dat de outsour­cing- of cloud­le­ve­ran­cier bij een incident de volledige verant­woor­de­lijk­heid op zich neemt.
  • Aanspra­ke­lijk­heid van derden, inclusief boetes en sancties, wordt steeds rele­vanter door de tech­no­lo­gi­sche voor­uit­gang, orga­ni­sa­ties die meer infor­matie verza­melen en de regu­le­ring van gege­vens­pri­vacy. Vrijwel elk cybe­rin­ci­dent – inclusief ransom­ware met dubbele afpersing – kan leiden tot rechts­zaken en scha­de­ver­goe­dings­eisen van betrokken partijen.
  • Een tekort aan profes­si­o­nals belemmert inspan­ningen om de cyber­be­vei­li­ging te verbe­teren. Hoewel er een groeiend bewust­zijn is bij directies, is het aantal onver­vulde vacatures voor cyber­be­vei­li­ging wereld­wijd de afgelopen acht jaar met 350% gestegen tot 3,5 miljoen, aldus de schat­tingen, wat betekent dat veel bedrijven moeite hebben om personeel aan te nemen om hun cyber­be­vei­li­ging te verbeteren. 
  • Cyber­se­cu­rity wordt steeds meer gezien vanuit een ESG-perspec­tief. De veer­kracht van bedrijven op het gebied van cyber­be­vei­li­ging wordt tegen­woordig door veel meer groepen belang­heb­benden onder de loep genomen dan in het verleden. In toene­mende mate worden cyber­be­vei­li­gings­over­we­gingen opgenomen in de ESG-risi­co­ana­ly­se­ka­ders van gege­vens­aan­bie­ders, die de prak­tijken van bedrijven onder­zoeken om hun paraat­heid voor cyber­cri­mi­na­li­teit te evalueren. Ervoor zorgen dat de cyber­pro­cessen en het cyber­be­leid van een bedrijf op direc­tie­ni­veau worden begrepen en dat processen voor risi­co­be­wa­king aanwezig zijn, is nog nooit zo belang­rijk geweest.

In reactie op een complexere risico-omgeving en toene­mende cyber­claims beoor­deelt de verze­ke­rings­sector het cyber­ri­si­co­pro­fiel van bedrijven zorg­vul­diger in een poging bedrijven te stimu­leren hun bevei­li­ging en risi­co­be­heer te verbeteren.

“Het goede nieuws is dat we nu een heel ander gesprek zien over de kwaliteit van cyberrisico’s dan een paar jaar geleden,” zegt Sayce. “Wij krijgen veel betere inzichten en waarderen het dat klanten die extra moeite doen om ons uitge­breide gegevens te verstrekken. Dit helpt ons ook om meer waarde te bieden en nuttige infor­matie en advies te geven aan klanten, zoals welke controles het meest effectief zijn of waar het risi­co­be­heer en de respons­aanpak verder kunnen worden verbeterd. Het netto­re­sul­taat zou minder of minder ernstige cyber­ge­beur­te­nissen voor onze klanten en minder scha­de­claims voor ons moeten zijn. Een derge­lijke samen­wer­king zal ook bijdragen tot het creëren van een duurzame cyber­ver­ze­ke­rings­markt op lange termijn, die niet alleen steunt op tradi­ti­o­nele dekkingen maar ook, in toene­mende mate, op de inte­gratie van cyberrisico’s in captive programma’s en andere alter­na­tieve concepten voor risico-overdracht.”

Pin It on Pinterest

Share This