Europese bedrijven spreken steeds vaker over digitale soevereiniteit, controle over data en minder afhankelijkheid van buitenlandse technologie. Toch blijkt uit nieuw onderzoek van CipherCue dat een groot deel van de publieke internetinfrastructuur van Europese ondernemingen nog steeds in handen is van Amerikaanse leveranciers. Vooral aan de voorkant van websites spelen Amerikaanse partijen een dominante rol.
Voor het onderzoek analyseerde CipherCue bijna 19.500 Europese bedrijfsentiteiten in zeven landen: Duitsland, Frankrijk, Italië, Nederland, Spanje, Polen en het Verenigd Koninkrijk. De onderzoekers keken naar de infrastructuurleverancier achter de hoofddomeinen en www-adressen van bedrijven. Daarbij werd niet gekeken naar de fysieke locatie van servers, maar naar de organisatie die technisch verantwoordelijk is voor het beantwoorden van DNS-verzoeken en daarmee zichtbaar is aan de internetzijde.
Nederlandse websites vooral afhankelijk van Amerikaanse leveranciers
De cijfers laten zien dat Amerikaanse infrastructuurleveranciers in meerdere Europese landen een dominante positie hebben. In het Verenigd Koninkrijk wordt 67,5 procent van de onderzochte bedrijfswebsites bediend door Amerikaanse leveranciers. Nederland volgt met 53,6 procent. Ook in Italië, Spanje en Frankrijk hebben Amerikaanse partijen een groter aandeel dan Europese of lokale aanbieders.
Duitsland en Polen vormen uitzonderingen. Daar is de positie van lokale hostingbedrijven aanzienlijk sterker. CipherCue wijst onder meer op de aanwezigheid van Duitse aanbieders zoals Hetzner en IONOS als belangrijke verklaring voor de grotere binnenlandse infrastructuurpositie
Cloudflare grootste speler in alle onderzochte landen
Een opvallende uitkomst van het onderzoek is de dominante positie van Cloudflare. Volgens CipherCue is Cloudflare in alle zeven onderzochte landen de grootste individuele infrastructuurleverancier voor bedrijfswebsites. In Nederland wordt 36,8 procent van de onderzochte websites aan Cloudflare gekoppeld. Duitsland kent het laagste percentage, maar ook daar blijft Cloudflare met 17,9 procent de grootste individuele leverancier.
Andere grote Amerikaanse spelers die in het onderzoek worden genoemd zijn onder meer Amazon Web Services, Google Cloud en Microsoft Azure.
Hostinglocatie zegt niet alles over afhankelijkheid
Een belangrijk punt in de analyse van CipherCue is dat de aanwezigheid van een Amerikaanse leverancier niet automatisch betekent dat data ook buiten Europa wordt opgeslagen. Vooral bij partijen als Cloudflare gaat het om de internet-facing laag: de infrastructuur die bezoekers als eerste aanspreekt.
Een website achter Cloudflare kan bijvoorbeeld gebruikmaken van een Europese hostingprovider als origin-server, terwijl Cloudflare de bezoekers afhandelt via een Europees edge point of presence. De fysieke locatie van systemen is daarmee slechts één onderdeel van de digitale afhankelijkheidsvraag.
Juist daarom wordt deze analyse relevant voor discussies over digitale soevereiniteit. Volgens CipherCue zouden organisaties niet alleen moeten kijken naar waar hun data staat, maar ook naar welke leveranciers een directe rol spelen in de publieke digitale infrastructuur, zoals DNS, CDN’s, beveiliging en toegangsbeheer.
Digitale soevereiniteit begint bij inventarisatie
De resultaten sluiten aan bij een bredere trend waarin Europese organisaties opnieuw kijken naar hun afhankelijkheid van buitenlandse technologie. Onderwerpen als cloudkeuze, leveranciersrisico’s, regelgeving en operationele continuïteit krijgen steeds meer aandacht.
Voor Europese hostingbedrijven biedt het onderzoek tegelijkertijd een duidelijk beeld van de markt. Hoewel Amerikaanse infrastructuurleveranciers sterk aanwezig zijn, blijft er ruimte voor Europese aanbieders die zich onderscheiden met lokale kennis, Europese regelgeving, transparantie en controle over infrastructuur.
De belangrijkste conclusie van CipherCue is dan ook niet dat Europese bedrijven massaal moeten overstappen naar andere leveranciers. De studie laat vooral zien dat veel organisaties onvoldoende zicht hebben op welke partijen momenteel een rol spelen in hun publieke internetinfrastructuur. Pas wanneer die afhankelijkheden inzichtelijk zijn, kunnen bedrijven en overheden gerichte keuzes maken over digitale autonomie en risicobeheersing.
