Bedrijven in Europa willen vooruit met AI, en liefst snel. Alleen beweegt het regelboek mee, soms zelfs sneller dan verwacht. De EU AI Act schuift nu al de lijnen uit, met Artikel 72 dat extra plichten oplegt voor hoogrisico AI. Tegelijk liet de Europese Commissie onlangs na omnet daar tijdig duidelijke richtlijnen te geven. Dat wringt. Bedrijven moeten investeren en keuzes maken zonder een helder kompas, waardoor AI uitrollen al snel een evenwichtsoefening wordt tussen tempo houden en overzicht bewaren.
De echte winst zit niet in nog een extra AI-tool. Ze zit in AI meteen goed bouwen en logisch inpassen in hoe het bedrijf werkt. AI die van bij de start meedraait in veilige, samenhangende processen geeft rust en duidelijkheid. Wie vandaag worstelt met regels en risico’s, heeft dus baat bij één geheel waarin afspraken, data en toezicht samenkomen. De beste leerlingen van de klas kijken zelfs vooruit en proberen risico’s en nieuwe regels te anticiperen, zodat ze later niet onder druk moeten bijsturen.
AI die blijft werken
AI hoeft geen sprint te zijn. Bedrijven die even vertragen en kiezen waar AI echt iets oplevert, gaan op termijn net sneller vooruit. Eerst bepalen welke processen er beter van worden, dan inschatten hoeveel AI zinvol is, en dat netjes inbouwen in de dagelijkse werking. Minstens even belangrijk is durven beslissen waar AI net géén plaats heeft, bijvoorbeeld omdat het risico te groot is. Door AI en data diep te verankeren in die processen kan toezicht meegroeien, zonder extra lagen of rompslomp.
De EU AI Act en het uitblijven van duidelijke richtlijnen maakt het spanningsveld nog duidelijker: te voorzichtig blijven kost snelheid; te snel gaan zonder kader kost later tijd. Zonder duidelijke afspraken wordt het moeilijk om te tonen dat alles correct verloopt, laat staan om AI echt op schaal te gebruiken en er duurzame waarde uit te halen. Veel bedrijven zitten vandaag tussen die twee uitersten, op zoek naar een manier om tempo te maken zonder de controle te verliezen.
Risico’s voorblijven
Vooraf nadenken versnelt. De volgende stap is dat ook werkbaar maken in de praktijk. Nu regels verschillen per regio en steeds vaker over grenzen heen spelen, zetten sommige bedrijven AI nu zelf in om overzicht te houden. Met de juiste technologie worden risico’s beheersbaar en worden regels automatisch meegenomen in de werking. Dat brengt rust en tempo tegelijk.
Daarbij groeit ook het belang van duidelijke verantwoordelijkheid. Eén persoon of team moet aan het stuur zitten voor AI. Dat kan legal zijn, data, IT of een aparte AI-rol. Wat telt is dat het helder is wie knopen doorhakt en het overzicht bewaart. Zo kan de organisatie vooruit, met vertrouwen, zonder de grip te verliezen.
Wanneer toezicht bijna verdwijnt
Centrale softwareplatformen kunnen een prima oplossing zijn om dat overzicht te behouden. Ze brengen technologie, mensen, partners en data samen in één samenhangend beeld. Hun sterkte zit in wat je nauwelijks ziet. Risicobeheer dat niet voelt als risicobeheer, omdat controles gewoon deel uitmaken van de processen. Medewerkers doen wat nodig is zonder het gevoel te hebben dat ze met extra regels bezig zijn. Daarbij blijft opleiding essentieel, want zonder basiskennis over AI loopt het vroeg of laat zeker mis.
Ook bij het beheren van AI-modellen kunnen centrale softwareplatformen een sleutelrol spelen. Zeker in sectoren waar de regels strenger zijn, zorgen ze ervoor dat modellen binnen afgesproken grenzen blijven. Ze helpen om overzicht te bewaren en afwijkingen snel op te merken. Zo blijft AI doen wat ze moet doen, en niet meer dan dat.
Sneller vooruit door het juist te doen
Regels zoals de EU AI Act maken één zaak duidelijk: vooruitgaan en innovatie zijn goed, maar altijd met veiligheid en regelgeving in het achterhoofd. AI moet deel worden van de dagelijkse werking, met duidelijke afspraken vanaf de start. Generatieve AI, agentic AI en alles wat nog volgt, kunnen dan echt hun werk doen. Verantwoord omgaan met AI wordt zo geen rem, maar net de manier om duurzaam en met overtuiging te innoveren.
