Ransomware blijft een groot cyberrisico voor bedrijven, maar nieuwe dreigingen duiken op

28 oktober 2022

Ransom­ware blijft het grootste cyber­ri­sico voor orga­ni­sa­ties wereld­wijd, terwijl inci­denten met het compro­mit­teren van zakelijke e‑mailadressen in het ‘deep fake’​-tijdperk verder zullen toenemen. Tege­lij­ker­tijd zijn de oorlog in Oekraïne en de meer algemene geopo­li­tieke span­ningen een grote zorg, omdat de vijan­de­lijk­heden kunnen overslaan naar de cyber­ruimte en gerichte aanvallen kunnen veroor­zaken tegen bedrijven, infra­struc­tuur of toele­ve­rings­ke­tens, aldus een nieuw rapport van Allianz Global Corporate & Specialty (AGCS). 

Het jaar­lijkse overzicht van het cyber­ri­si­co­land­schap van de verze­ke­raar benadrukt ook de opkomende bedrei­gingen door de toene­mende afhan­ke­lijk­heid van cloud­dien­sten, een zich ontwik­ke­lend aanspra­ke­lijk­heids­land­schap voor derden dat tot hogere vergoe­dingen en boetes leidt, evenals de impact van het tekort aan profes­si­o­nals in cyber­be­vei­li­ging. Derge­lijke mogelijke kwets­baar­heden betekenen dat de veer­kracht van bedrijven op het gebied van cyber­be­vei­li­ging momenteel door meer partijen dan ooit tevoren wordt onder­zocht, waaronder wereld­wijde inves­teer­ders, wat betekent dat veel bedrijven het nu beschouwen als hun grootste zorg voor milieu‑, sociale en gover​nan​ce​ri​si​co’s (ESG), aldus het rapport. 

“Het cyber­ri­si­co­land­schap laat geen ruimte om op zijn lauweren te rusten. Ransom­ware en phis­hing­aan­vallen zijn onver­min­derd actief en bovendien is er het voor­uit­zicht van een hybride cyberoorlog,” zegt Scott Sayce, Global Head of Cyber bij AGCS en Group Head van het Cyber Center of Compe­tence. “De meeste bedrijven zullen een cyber­drei­ging niet weten te ontkomen. Het is echter duidelijk dat orga­ni­sa­ties met een goede cyber­vol­was­sen­heid beter zijn opge­wassen tegen inci­denten. Zelfs wanneer ze worden aange­vallen, zijn de verliezen doorgaans minder ernstig dankzij geves­tigde iden­ti­fi­catie- en responsmechanismen. 

“Hoewel wij goede voor­uit­gang zien, blijkt uit onze ervaring ook dat veel bedrijven hun cyber­con­troles nog moeten versterken, met name rond IT-bevei­li­gings­trai­ningen, een betere netwerk­seg­men­tatie voor kritieke omge­vingen en plannen voor de reactie op cybe­rin­ci­denten en bevei­li­gings­g­over­nance. Als cyber­ver­ze­ke­raar zijn wij bereid om verder te gaan dan pure risico-over­dracht door klanten te helpen zich aan te passen aan een veran­de­rend risi­co­land­schap en het verhogen van hun beschermingsniveau.” 

Over de hele wereld blijft de frequentie van ransom­ware-aanvallen hoog, evenals de daarmee samen­han­gende scha­de­kosten. In 2021 was er een record­aantal van 623 miljoen aanvallen, het dubbele van 2020.  Hoewel in de eerste helft van 2022 de frequentie met 23% wereld­wijd vermin­derde, overtreft het totaal tot nu toe nog steeds dat van heel 2017, 2018 en 2019, terwijl Europa in deze periode het aantal aanvallen zag toenemen. Ransom­ware zal in 2023 wereld­wijd naar verwach­ting $ 30 miljard  schade veroor­zaken in orga­ni­sa­ties. Vanuit het perspec­tief van AGCS, was de waarde van ransom­ware-claims waarbij het bedrijf samen met andere verze­ke­raars betrokken was, goed voor ruim 50% van alle cyber­claim­kosten in 2020 en 2021.

Dubbele en driedubbele afpersing nu de norm 

“De kosten van ransom­w­are­aan­vallen zijn gestegen, omdat crimi­nelen zich op grotere bedrijven, kritieke infra­struc­tuur en toele­ve­rings­ke­tens hebben gericht.  Crimi­nelen hebben hun tactiek aange­scherpt om meer geld af te persen,” legt Sayce uit. “Dubbele en drie­dub­bele afper­sings­aan­vallen zijn nu de norm. Naast de versleu­te­ling van systemen, worden gevoelige gegevens steeds vaker gestolen en gebruikt als chan­ta­ge­middel voor de afpersing van zaken­part­ners, leve­ran­ciers of klanten.” Ransom­ware zal waar­schijn­lijk een belang­rijke dreiging blijven voor bedrijven, als gevolg van de toene­mende verfij­ning van crimi­nelen en de stijgende inflatie, die tot hogere kosten van IT- en cyber­be­vei­li­gings­spe­ci­a­listen leidt. 

Steeds vaker zijn kleinere en middel­grote bedrijven, die vaak niet over de nodige contro­le­mo­ge­lijk­heden en middelen beschikken om in cyber­be­vei­li­ging te inves­teren, het doelwit van crimi­nelen, terwijl grotere bedrijven meer in bevei­li­ging inves­teren. Daarnaast gebruiken crimi­nelen een breed scala aan inti­mi­da­tie­tech­nieken, passen ze hun losgeld­eisen aan speci­fieke bedrijven aan en maken ze gebruik van deskun­dige onder­han­de­laars om de opbrengst te maximaliseren. 

Geavanceerde oplichting

Het aantal BEC-aanvallen (Business Email Compro­mit­ting) blijft toenemen, mede dankzij de toene­mende digi­ta­li­se­ring en beschik­baar­heid van gegevens, de verschui­ving naar thuis­werken en, in toene­mende mate, ‘deep fake’​-tech​no​logie en virtuele confe­ren­ties. BEC-aanvalllen brachten tussen 2016 en 2021 wereld­wijd in totaal $ 43 miljard schade aan volgens de FBI, met een piek van 65% in oplich­ting tussen juli 2019 en december 2021. Aanvallen worden steeds geavan­ceerder en gerichter, doordat crimi­nelen nu virtuele verga­der­plat­forms gebruiken om werk­ne­mers te misleiden om geld over te maken of gevoelige infor­matie te delen. Deze aanvallen worden steeds vaker mogelijk gemaakt door kunst­ma­tige intel­li­gentie die ‘deep fake’​-audio of ‑video’s mogelijk maakt die senior leiding­ge­venden nabootsen. Vorig jaar deed een bank­me­de­werker uit de Verenigde Arabische Emiraten een over­boe­king van $ 35 miljoen nadat hij was misleid door de gekloonde stem van een bedrijfs­leider.

De dreiging van cyberoorlog 

De oorlog in Oekraïne en de bredere geopo­li­tieke span­ningen vormen een belang­rijke factor die het landschap van cyber­drei­gingen verandert, aangezien hierdoor het risico toeneemt op spionage, sabotage en scha­de­lijke cyber­aan­vallen tegen bedrijven die banden hebben met Rusland en Oekraïne, maar ook tegen bond­ge­noten en bedrijven in buur­landen. Door de staat gespon­sorde cyber­ac­ties kunnen mogelijk gericht zijn op kritieke infra­struc­tuur, toele­ve­rings­ke­tens of bedrijven. “Voor­alsnog heeft de oorlog tussen Rusland en Oekraïne niet geleid tot een opval­lende toename van cyber­ver­ze­ke­rings­claims, maar het wijst wel op een mogelijk verhoogd risico van natie­staten,” legt Sayce uit. Hoewel oorlogs­daden doorgaans zijn uitge­sloten van tradi­ti­o­nele verze­ke­rings­pro­ducten, heeft het risico op een hybride cyberoorlog de inspan­ningen op de verze­ke­rings­markt versneld om de kwestie van oorlog en door staten gesteunde cyber­aan­vallen in formu­le­ringen op te nemen en klanten duide­lijk­heid over de dekking te verschaffen.

AGCS-experts iden­ti­fi­ceren een aantal andere trends in het Cyber: The changing threat landscape rapport, zoals:

  • Hackers richten zich op kwetsbare toele­ve­rings­ke­tens: Aanvallen in de toele­ve­rings­keten, of het nu gaat om kritieke infra­struc­tuur zoals de Colonial Pipeline of op cloud­ser­vices, zijn een aanzien­lijk risico gebleken. Ransom­wa­re­cri­mi­nelen gebruiken in toene­mende mate de dreiging van versto­ring om bedrijven onder druk te zetten om losgeld te betalen, waarbij met name produc­tie­be­drijven kwetsbaar zijn.
  • Cloud-outsour­cing Bedrijven blijven hun diensten en gege­vens­op­slag naar de cloud verplaatsen, ondanks de groeiende bezorgd­heid over bevei­li­ging en risi­co­ag­gre­gatie. Door te vertrouwen op een klein aantal providers voor cloud­dien­sten of cyber­se­cu­rity creëert de samen­le­ving grote concen­tra­ties rond een paar single points of failure. Het is een veel­voor­ko­mende misvat­ting dat de outsour­cing- of cloud­le­ve­ran­cier bij een incident de volledige verant­woor­de­lijk­heid op zich neemt.
  • Aanspra­ke­lijk­heid van derden, inclusief boetes en sancties, wordt steeds rele­vanter door de tech­no­lo­gi­sche voor­uit­gang, orga­ni­sa­ties die meer infor­matie verza­melen en de regu­le­ring van gege­vens­pri­vacy. Vrijwel elk cybe­rin­ci­dent – inclusief ransom­ware met dubbele afpersing – kan leiden tot rechts­zaken en scha­de­ver­goe­dings­eisen van betrokken partijen.
  • Een tekort aan profes­si­o­nals belemmert inspan­ningen om de cyber­be­vei­li­ging te verbe­teren. Hoewel er een groeiend bewust­zijn is bij directies, is het aantal onver­vulde vacatures voor cyber­be­vei­li­ging wereld­wijd de afgelopen acht jaar met 350% gestegen tot 3,5 miljoen, aldus de schat­tingen, wat betekent dat veel bedrijven moeite hebben om personeel aan te nemen om hun cyber­be­vei­li­ging te verbeteren. 
  • Cyber­se­cu­rity wordt steeds meer gezien vanuit een ESG-perspec­tief. De veer­kracht van bedrijven op het gebied van cyber­be­vei­li­ging wordt tegen­woordig door veel meer groepen belang­heb­benden onder de loep genomen dan in het verleden. In toene­mende mate worden cyber­be­vei­li­gings­over­we­gingen opgenomen in de ESG-risi­co­ana­ly­se­ka­ders van gege­vens­aan­bie­ders, die de prak­tijken van bedrijven onder­zoeken om hun paraat­heid voor cyber­cri­mi­na­li­teit te evalueren. Ervoor zorgen dat de cyber­pro­cessen en het cyber­be­leid van een bedrijf op direc­tie­ni­veau worden begrepen en dat processen voor risi­co­be­wa­king aanwezig zijn, is nog nooit zo belang­rijk geweest.

In reactie op een complexere risico-omgeving en toene­mende cyber­claims beoor­deelt de verze­ke­rings­sector het cyber­ri­si­co­pro­fiel van bedrijven zorg­vul­diger in een poging bedrijven te stimu­leren hun bevei­li­ging en risi­co­be­heer te verbeteren.

“Het goede nieuws is dat we nu een heel ander gesprek zien over de kwaliteit van cyber​ri​si​co’s dan een paar jaar geleden,” zegt Sayce. “Wij krijgen veel betere inzichten en waarderen het dat klanten die extra moeite doen om ons uitge­breide gegevens te verstrekken. Dit helpt ons ook om meer waarde te bieden en nuttige infor­matie en advies te geven aan klanten, zoals welke controles het meest effectief zijn of waar het risi­co­be­heer en de respons­aanpak verder kunnen worden verbeterd. Het netto­re­sul­taat zou minder of minder ernstige cyber­ge­beur­te­nissen voor onze klanten en minder scha­de­claims voor ons moeten zijn. Een derge­lijke samen­wer­king zal ook bijdragen tot het creëren van een duurzame cyber­ver­ze­ke­rings­markt op lange termijn, die niet alleen steunt op tradi­ti­o­nele dekkingen maar ook, in toene­mende mate, op de inte­gratie van cyber​ri​si​co’s in captive program​ma’s en andere alter­na­tieve concepten voor risico-overdracht.”

Pin It on Pinterest

Share This