Vrijwel iedere organisatie investeert momenteel in AI. Volgens Martijn Aslander wordt daarbij één cruciale voorwaarde over het hoofd gezien: de leesbaarheid van de onderliggende informatie.
In zijn nieuwe boek Informatieautonomie betoogt hij dat de meeste bedrijfs- en overheidsinformatie is opgeslagen in formaten die computers nauwelijks zelfstandig kunnen verwerken. Daardoor ontstaan onnodige kosten, vendor lock-in en teleurstellende AI-resultaten.
“Als organisaties AI willen inzetten, moeten ze eerst zorgen dat hun informatie machineleesbaar wordt.”
Het boek beschrijft praktijkvoorbeelden uit onder meer Wigo4it, GOV.UK, de Pilot Informatieautonomie en Logius (NLdoc). Daaruit blijkt volgens Aslander dat een groot deel van de functionaliteit van traditionele documentomgevingen vervangen kan worden door open, tekstgebaseerde oplossingen die eenvoudiger te beheren zijn en beter samenwerken met AI.
Volgens Aslander verschuift de rol van AI bovendien fundamenteel. Niet AI zelf moet beslissingen nemen, maar AI moet programmeurs, beleidsmakers en informatieprofessionals helpen om deterministische scripts te bouwen die reproduceerbaar en controleerbaar zijn.
informatieautonomie: het vermogen van een organisatie om haar eigen informatie onafhankelijk van leveranciers te kunnen lezen, analyseren en gebruiken.
Voor organisaties die nadenken over AI-strategie, digitale autonomie en modernisering van hun informatievoorziening vormt Informatieautonomie een fundamenteel ander perspectief op digitalisering.
