SAP: wie AI-agents inzet zonder governance, bouwt op drijfzand

22 mei 2026

Orga­ni­sa­ties zetten AI-agents in voor steeds kriti­scher processen, van finan­ciële afslui­ting tot inkoop en HR. Maar hoe stel je vast wat er is misgegaan als een agent een verkeerde beslis­sing neemt, en hoe herstel je dat? Volgens Jonathan von Rueden, Head of AI Inno­va­tion & Data bij SAP, begint verant­woord gebruik van agentic AI bij één voor­waarde: volledige traceer­baar­heid op elk niveau.

“Het is net als bij klassieke SAP-systemen”, zegt Von Rueden. “Daar wordt altijd bijge­houden wie wat heeft gedaan en is elke stap traceer­baar voor auditors en finan­ciële teams. Diezelfde behoefte aan controle en trans­pa­rantie ontstaat nu ook rond AI-agents. Als er iets misgaat, wil je kunnen terugzien wat er is gebeurd, waarom bepaalde keuzes zijn gemaakt en waar mense­lijke controle nodig blijft.”

Van businessgebruiker tot logbestand

De opkomst van AI-agents verschuift de uitdaging voor orga­ni­sa­ties van expe­ri­men­teren naar beheersen. Zodra agents onderdeel worden van finan­ciële, opera­ti­o­nele of HR-processen, ontstaat behoefte aan gover­nance, trans­pa­rantie en controle op orga­ni­sa­tie­ni­veau. Tijdens Sapphire 2026 lichtte SAP toe hoe een meer­laagse gover­nance-structuur binnen zijn Auto­no­mous Suite kan inspelen op de verschil­lende behoeften binnen een organisatie.

Die structuur werkt op drie niveaus, elk gericht op een andere gebruiker. Op het eerste niveau ziet de zakelijke gebruiker welke agents actief zijn, in welke proces­stap zij zich bevinden en wat de rede­ne­ring achter een beslis­sing was, inclusief de bronnen waarop die rede­ne­ring is gebaseerd. Zo kan iemand zonder tech­ni­sche achter­grond toch precies volgen wat een agent heeft gedaan en waarom.

Op het tweede niveau biedt de SAP Agent Hub een overzicht van agents binnen een orga­ni­satie, inclusief agents van derden zoals Servi­ceNow, Microsoft, Data­bricks en AWS. IT- en compli­an­ce­teams zien daar hoeveel keer een agent is uitge­voerd, waar runs zijn mislukt en waar een eind­ge­bruiker een goed­keu­ring heeft geweigerd. Dat geeft grip op het geheel, niet alleen op indi­vi­duele agent-runs.

Op het derde niveau is volledige log-level tracing beschik­baar voor wie nog dieper wil gaan: elke tool die een agent heeft gekozen en elke rede­ne­ring die daaraan ten grondslag lag, is stap voor stap te reconstrueren.

“Je kunt het helemaal terug­voeren. Elke tool die is gekozen, en waarom, is traceer­baar”, aldus Von Rueden. “Veel AI-toepas­singen zijn vandaag nog relatief geïso­leerd ingericht. Maar naarmate orga­ni­sa­ties opschalen van een handvol agents naar honderden of duizenden, hebben zij behoefte aan breder inzicht in hoe agents processen beïn­vloeden, en hoe gebrui­kers en systemen met elkaar samen­hangen. Zodra AI-agents onderdeel worden van kritieke processen, draait gover­nance niet alleen om indi­vi­duele acties, maar ook om inzicht in de onder­linge afhan­ke­lijk­heden tussen processen, systemen en gebrui­kers.” Volgens Von Rueden vraagt die complexi­teit dus om een aanpak waarbij niet alleen indi­vi­duele agents, maar complete bedrijfs­pro­cessen inzich­te­lijk blijven.

Grenzen stellen als vertrekpunt

Gover­nance begint volgens Von Rueden niet bij het terug­kijken, maar bij het vooraf bepalen wat een agent wel en niet mag. Hij adviseert orga­ni­sa­ties om agents bewust een beperkt mandaat te geven en dat mandaat staps­ge­wijs uit te breiden naarmate het vertrouwen groeit.

Een praktisch voorbeeld: stel een drem­pel­waarde in waarbij een agent zelf­standig beslis­singen mag nemen over facturen onder de vijftig euro, maar daarboven altijd mense­lijke goed­keu­ring vereist. “Het is een accep­tabel bedrijfs­ri­sico dat AI een beslis­sing neemt over een factuur van twintig euro, omdat de verwer­kings­kosten anders hoger zijn dan de controle zelf. Maar zodra bedragen oplopen, wil je dat een mens meekijkt”, aldus Von Rueden.

Volgens hem vormt juist die combi­natie van tech­ni­sche traceer­baar­heid, mense­lijke controle en vooraf inge­stelde grenzen de basis voor orga­ni­sa­ties die AI-agents verant­woord willen inzetten op schaal.

Van governance naar vertrouwen

Naast gover­nance stond tijdens Sapphire 2026 ook de rol van gebrui­kers­in­ter­actie centraal. In dat kader lichtte SAP Joule Work toe, een nieuwe gebrui­ker­slaag bovenop de Auto­no­mous Suite. In plaats van navigeren door schermen en menu’s, beschrijven mede­wer­kers in natuur­lijke taal wat ze willen bereiken. Joule Work roept vervol­gens de juiste combi­natie van agents, workflows en data aan om de taak uit te voeren, op desktop, mobiel en via spraak, zowel binnen als buiten SAP-systemen.

“De verwach­ting van gebrui­kers verandert snel”, zegt Von Rueden. “Mensen willen processen steeds minder benaderen via losse appli­ca­ties of complexe inter­faces, maar direct vanuit een taak of vraag. AI-agents maken die verschui­ving mogelijk.”

Pin It on Pinterest

Share This