Jarenlang was het beleid van de directie duidelijk: ʻcloud-first’. Dat was dé route naar digitale volwassenheid. Sinds kort ontdekken veel Europese organisaties dat een strategie die alleen op de cloud is gericht, ook risico’s met zich meebrengt. De migratie naar een flexibel schaalbare cloud kan namelijk in de praktijk ook een keurslijf worden, vooral door de snelle groei van AI.
Daarom staan we aan het begin van een nieuw tijdperk: niet alleen ʻnaar de cloud gaanʼ maar vanaf het begin bewust kiezen voor een ʻhybride ontwerpʼ van de IT-infrastructuur.
Soevereiniteit en regulering
In Europa worden gesprekken over AI en data op een unieke manier beïnvloed door een complex landschap aan regelgeving. Tussen de EU AI Act, AI Data Act, de GDPR en de drang naar digitale soevereiniteit beseffen organisaties zich dat ʻwaar’ data zich bevindt net zo belangrijk is als ʻwat’ AI ermee kan doen.
Een hybride ontwerp stelt organisaties in staat om gevoelige klantgegevens of intellectueel eigendom binnen de landsgrenzen of op eigen servers te bewaren. Maar ook de enorme rekenkracht van de publieke cloud te benutten voor het trainen van niet-gevoelige AI-modellen. Het gaat er steeds meer om de vrijheid te hebben om de juiste IT-omgeving voor de juiste workload te kiezen, zonder vast te zitten aan het ecosysteem van één leverancier.
Inferentiebelasting vermijden
Hoewel de publieke cloud een fantastische omgeving is om in te experimenteren, verandert de economische haalbaarheid van AI als je grootschalige zakelijke toepassingen gaat verwerken. De ʻinferentiebelasting’, oftewel de doorlopende kosten voor het laten draaien van AI-modellen, kan de winstmarges snel uithollen als deze uitsluitend in publieke clouds worden beheerd.
Door de IT-architectuur bewust hybride te ontwerpen, kunnen organisaties:
- Kosten beter beheersen:voer grootschalige, stabiele AI-workloads lokaal uit, waar de kosten per rekeneenheid vaak lager liggen
- Egress-kosten voorkomen: vermijd de vaak aanzienlijke ʻvergoedingen’ die berekend worden voor het heen en weer verplaatsen van enorme datasets tussen clouds
- Prestaties verbeteren: breng de rekenkracht naar data, ook voor edge-toepassingen, waardoor de latentie voor realtime-applicaties wordt verminderd
Veerkracht in een onzekere wereld
Als de afgelopen jaren ons iets hebben geleerd, is het wel dat het concentratierisico reëel is. Afhankelijk zijn van één enkele cloudleverancier creëert een single point of failure. Moderne Europese organisaties geven nu prioriteit aan ʻverplaatsbare’ AI.
Door gebruik te maken van een open data lakehouse-architectuur kunnen organisaties ervoor zorgen dat hun data en AI-modellen nooit ʻvast komen te zitten’. Als een provider zijn prijzen verhoogt, de voorwaarden aanpast, of te vaak te maken krijgt met een storing, biedt de keuze voor een hybride ontwerp de noodzakelijke veerkracht om de bedrijfsvoering te waarborgen.
Richting data overal
Het doel is niet om de cloud te verlaten, maar om hem beter te beheersen. Een hybride strategie abstraheert de complexiteit van de onderliggende infrastructuur. Hierdoor kan een data scientist in Amsterdam of een ontwikkelaar in Brussel via één uniforme beveiligings- en managementlaag toegang krijgen tot alle data die ze nodig hebben. Daarbij maakt het niet uit of die data zich in een privaat datacenter of in een publieke cloud bevindt.
De AI-winnaars van de komende jaren zullen niet de organisaties zijn die het snelst naar de cloud zijn gemigreerd. Het zullen de organisaties zijn die de meest flexibele, veerkrachtige en kosteneffectieve infrastructuur voor hun datamanagement hebben gecreëerd. Het is tijd om niet langer per ongeluk hybride te zijn, maar om dat te worden op basis van een bewuste strategie.
Frank Beerlage is managing director Benelux bij Cloudera
